OKO-60 | WB Electronics

OKO-60


OKO-60 jest to system obserwacyjny bazujący na opadającym na spadochronie Module Obserwacyjnym (MO) wystrzeliwanym z moździerza 60mm. Podczas opadania, MO nadaje drogą radiową sygnał wideo, który jest zobrazowywany na Naziemnym Urządzeniu Odbiorczym (NUO).

Pocisk obserwacyjny jest wystrzeliwany z moździerza i leci po zwykłej-balistycznej trajektorii lotu. Na opadającym odcinku trajektorii wybucha specjalny ładunek (tzw. rozcalający), a z pocisku zostaje uwolniony MO wraz ze spadochronem, który następnie opada nad obserwowanym terenem.

Sam MO zawiera w sobie trzy główne elementy. Są to: kamera CCD, moduł magnetometru (kompas elektroniczny) oraz nadajnik radiowy sygnału wideo. Kompas elektroniczny jest wykorzystywany w celu poprawy jakości zobrazowania obrazu. Mianowicie podczas opadania modułu ze spadochronem nieunikniony jest pewien ruch obrotowy – utrudnia to trochę obserwację. Z tego powodu na ziemię przekazywany jest również sygnał o zorientowaniu kamery względem północy magnetycznej. Dzięki temu oprogramowanie NUO jest w stanie skompensować ruch obrotowy w oparciu o tę właśnie informację.

Pocisk z MO bazuje w wielu elementach na pocisku oświetlającym S-LM60. Różnica polega głównie na tym, że w miejscu gdzie w pocisku oświetlającym znajdował się tzw. ładunek oświetlający – teraz znajduje się moduł obserwacyjny.

Ważnym elementem systemu jest odbiornik z anteną kierunkową. Do obsługi OKO-60 konieczny jest również system, który pozwoli skutecznie zobrazować sygnał wideo oraz zapewni takie funkcje jak archiwizacja nagrań, zapisywanie tzw. stopklatek w celu dalszej analizy. Funkcje te realizuje NUO. NUO pozwala na obserwację wideo na żywo a także na zapisywanie sygnału do pliku. Plik wideo są archiwizowane w pamięci NUO,  można je również przenieść do zewnętrznej pamięci masowej typu USB. NUO pozwala na odtwarzanie zapisanych wcześniej filmów oraz wykonywanie z nich tzw. stopklatek, czyli zapisywania bieżącego zobrazowania do pliku typu .jpg.

Najciekawszą właściwością NUO jest tworzenie tzw. mozaiki. Podczas odtwarzania filmu dają się zauważyć wahania MO opadającego na spadochronie. Ponadto MO doznaje pewnej rotacji. Powoduje to utrudnienia w interpretacji obrazu wideo, gdyż w każdej sekundzie obserwujemy minimalnie inny obszar. To zjawisko można wykorzystać z korzyścią dla obserwatora. Oprogramowanie NUO potrafi w sposób automatyczny sklejać kolejne klatki zapisu wideo w taki sposób, aby stworzyć jedno duże zdjęcie obserwowanego obszaru (zdjęcie wysokiej rozdzielczości).


Projekt był finansowany ze środków Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, a realizowany w latach 2009-2011 wspólnie przez Wojskowy Instytut Techniczny Uzbrojenia oraz WB Electronics S.A.